Ik verveelde mij en ik dacht laat ik nog eens tekenen. Lang geleden en de reden is vooral omdat ik het meestal niet graag doe. Deze keer vind ik ze persoonlijk wel gelukt. Het zijn tekeningen van Piplup mijn favorite pokemon ^^

mood: bubbly
song: Sunday morning-Maroon 5

Kerstmis

Tweede kerstdag en ik zit hier met leege armpjes... Geen cadeautjes, geen feestmaal, gewoonweg geen feest, alleen opgewarmde spaghettisaus... En ik moet zeggen dat deed toch wel even pijn. Niet dat ik iets kei graag had gekregen en niet dat ik echt een groot feest wilde, maar het is gewoon geen kerstmis nu precies.
Bovendien is het weer blok, dus een fijne ontspanning had ik wel enorm geapprecieerd. Ik hoop dat er voor jullie wel iets onder de kerstboom (die wij btw ook niet hebben) lag.

mood : disappointed
song: Going under - Evanescence

nieuwjaarsgedachten

Bijna nieuwjaar... weer een hele dag beleefd gelukkig nieuwjaar zeggen, drie zoenen geven aan mensen die je nog nooit hebt gezien, maar blijkbaar wel familie van je zijn. Kortom een heel dag 'fake' doen. Eerlijk gezegd heb ik er de grootste hekel aan. Niet het terug zien van familie leden die je al lang niet meer hebt gezien, maar het heel de dag happy doen, vriendelijk zijn... En op zich is dat 1 dag op het jaar nog niet zo erg en soms wel eens nodig, maar ik heb er zo'n hekel aan omdat die dag ik me altijd realiseer "f*** ik doe dit constant". 

Elke dag ben ik wel vriendelijk tegen mensen terwijl ik mijn achterhoofd denk ik "ag hoepel toch op". Het is niet eerlijk tegen over die mensen, maar je kan toch ook moeilijk gemeen zijn tegen iedereen? Het erge is van de zaak is dat ik mezelf elke keer ik me realiseer dat ik dat doe een beetje meer begin haten. 

Het begint ook allemaal van kinds af aan. In de kleuterschool zijn er dan andere kinderen die je niet kan uitstaan, maar dat wordt meteen in de kiem gesmoord dat je lief moet zijn voor de andere kindjes. In de lagere school moet je beleefd zijn tegen de leerkrachten enzo verder. Ik leerde al snel dat met vriendelijk en vrolijk doen je een hele hoop kan bereiken. In de lagere school werd ik dan ook niet gepest zoals de meeste andere, maar ik ontdekte wel dat ik het 'vervangvriendje' werd voor iedereen die op dat moment gepest werd door het 'coole' groepje. En zo gauw dat groepje en weer leuk vond werd ik lucht. 

Exentriek zijn was natuurlijk ook niet goed, want dan waren er mensen die je niet leuk vonden. Dus in het middelbaar was ik het brave meisje dat voor iedereen verjaardagscadeautjes kocht, beleefd was en hard werkte voor school. En toen zat ik in het 3e middelbaar en ik had allemaal mensen om me heen, die met mij konden opschieten en mij leuk vonden, maar geen een van hen was een goede vriend van me. Hoe kan dat ook? ik was altijd de persoon die de wereld wilde dat ik was, niet hoe ik echt was. 

Daar kwam gelukkig wat verandering in rond het 5e middelbaar en heb toen echte vrienden gemaakt, die ik nu nog altijd mijn beste vrienden noem. Toch moet ik met spijt in het hart zeggen dat geen één van hen mij echt kent. Ze kennen mij beter dan de rest van de wereld maar er zijn nog zoveel dingen die ik verborgen hou voor hen.

En toen de universiteit. Ik kende helemaal niemand die ongeveer dezelfde richting zou doen als ik en die eerste dag was ook letterlijk een hel voor mij. Deze wereld was nieuw voor mij, ik wist niet wat verwacht werd van mij, hoe ik mij moest gedragen en ik heb me dan ook eigenlijk een heel semester ongemakkelijk gevoeld, want ik stond niet sterk in mijn schoenen over de persoon die ik ben. 

Ik weet ook niet goed hoe dat het allemaal gebeurd is, maar ik heb toch goede vrienden gemaakt. Nogaltijd mensen waar ik niet mijn hele ik aan zou durven tonen, maar ik ben toch trots op mezelf dat ik meer mezelf ben nu. Alleen in tijden zoals deze, vraag ik mezelf af waarom ik zoveel lieg, waarom wat andere mensen van mij willen, mij maken zoals ik ben? 

Als iemand mij iets persoonlijk vraagt is ook mijn eerste reflex te liegen, waar ik achteraf meestal spijt van heb, maar uiteindlijk maakt dat ook wel de persoon die ik ben. Op zo'n momenten ben ik jaloers op alle excentrieke mensen, zelfs als het hen iets kan schelen, ze durven wel zichzelf te zijn. En ik ben gewoon een klein bang meisje dat heel graag heeft dat mensen haar leuk vinden.